Waldeinsamkeit

Wald·ein·sam·keit (valt ainzaːmkait): 1. De eenzaamheid van het bos omarmen 2. Natuurlijke geborgenheid 3. Het romantische verlangen om moederziel alleen de bossen in te trekken. (getsalt.com)

Weer zo’n mooi Duits woord. Het Nederlands heeft volgens mij nauwelijks vergelijkbare woorden, en al helemaal geen vergelijkbare bossen. Ik woon vlakbij het bos maar als ik daar heen ga met mijn romantische bosidee raak ik vaak snel gefrustreerd door alle mensen die met de auto komen, alle hondendrollen, alle luidpratende lunchwandelaars en hardlopers. Pas als ik echt een eind van de parkeerplaats ben wordt het iets rustiger maar tegen die tijd loop je tegen een met hekken omzoomde golfbaan en de snelweg.

Misschien ligt het aan mij. Ik verlang vaak naar eenzaamheid, rust en geborgenheid, vooral in tijden dat het niet zo goed gaat. Dit is zo’n periode. Dus toen ik vanmorgen opstond en naar de tuin keek of de vogeltjes er al waren en tot mijn grote schrik ontdekte dat de nieuwe buren alle struiken gekapt hebben waar de meesjes, musjes, roodborstjes en anderen hun woning hadden gevonden sinds de buren aan de andere zijde de grote haag vervingen door een schutting, toen knapte er iets.

Ik vind het helemaal niet erg om in een donker, klein huisje te wonen. Het voelt veilig, geborgen. Maar aan alle kanten wordt dat gevoel bedreigd. Aan de voorkant kunnen gemeente en buren niet wachten om de vlinderstruiken tot op de bodem af te zagen. Mijn achtertuin was een min of meer omsloten veilig plekje voor kleine beestjes en nu zit er een gapend gat waardoor de buren rechtstreeks mijn keuken en douche inkijken. De herrieoverlast wordt steeds erger zodat ik steeds meer het huis uitvlucht.

Wat is dat toch met mensen dat ze zodra ze ergens gaan settelen de natuur, of wat daar voor door moet gaan, vernachelen. Omhakken, wegblazen, onderdrukken door asfalt en tegels. Ik snap het niet. En waarom moet alles met zoveel lawaai/geweld gepaard gaan.

Had ik maar een huisje in het bos, hoog in een boom, met alleen het geluid van vogels, het geritsel van bladeren, de regen en de wind.

Nooit alleen thuis – Het verrassend veelzijdige dierenleven achter onze voordeur – Rob Dunn

Wat leven we toch in een wonderbaarlijke wereld. En wat zijn er toch een hoop dieren, planten, bacteriën, virussen en schimmels nog niet ontdekt, hele ecosystemen nog nooit onderzocht. En dan heb ik het niet over ongerepte regenwouden, diepe troggen in de oceaan of andere planeten maar gewoon over het inwendige en de directe omgeving van ons eigen huis en ons eigen lichaam.

Lees verder Nooit alleen thuis – Het verrassend veelzijdige dierenleven achter onze voordeur – Rob Dunn

Fact free radio

Ik ben een slechte slaper, een nachtbraker tegen wil en dank. En in het donker, ’s nachts alleen in bed, gaat het spoken in mijn hoofd. Meer en donkerder dan de ‘normale’ dagelijkse kermis van spinsels en bedenksels, geniale invallen en nooit aflatende piekeritis. Vaak probeer ik dit onder controle te krijgen door naar de radio te luisteren. Mezelf af te leiden door geneuzel op de achtergrond.

Lees verder Fact free radio

Lied van de tijd – op zoek naar Doggerland- Julia Blackburn

Lied van de tijd Op zoek naar doggerland - Julia Blackburn
Lied van de tijd Op zoek naar doggerland – Julia Blackburn

Doggerland is het gebied tussen Engeland en het Europese vasteland (Nederland, Duitsland, Denemarken) dat tijdens ijstijden als gevolg van de lagere zeespiegel droogviel. Tijdens de laatste ijstijden kwamen er talloze dieren en ook mensen in dit gebied voor. Het land werd niet alleen gebruikt als landbrug tussen hier en daar maar ook als min of meer permanente verblijfplaats waar mensen voor langere tijden woonden. Er waren blijkbaar, ondanks de kou van niet zo heel verafgelegen ijsmassa’s, genoeg redenen voor. Er was voldoende voedsel en beschutting. De bewoners waren jager-verzamelaars die genoeg plantaardig voedsel konden vinden, en daarnaast op wild; vogels, paarden, edelherten en mammoeten jaagden. Ook vingen ze vis in de vele plassen, meren en rivieren.

Lees verder Lied van de tijd – op zoek naar Doggerland- Julia Blackburn

Gelezen in juli 2019

Mulder, ArjenVanuit de plant gezien**** zie recensie
Winterson, Jeanette Frankusstein*****
Beigbeder, Frédéric Een leven zonder einde**
Bervoets, hannaWelkom in het rijk der zieken**** Heftig vanwege herkenning van het ziek zijn maar nog meer raakte de eenzaamheid van de personages mij. 
Mitchell, DavidDe geestverwantschap***** Zijn boeken zitten zo knap in elkaar. Op het eerste gezicht zijn het allemaal losse verhalen die in niets op elkaar lijken, ze spelen in diverse landen en verschillende tijden maar grijpen in elkaar. Er staat zoveel informatie in over zoveel verschillende dingen. Prikkelt mijn nieuwsgierigheid zodat ik continu wikipedia en andere sites heb openstaan om meer te begrijpen en te leren. 

Vanuit de plant gezien – Arjen Mulder – recensie

Vanuit de plant gezien – Arjen Mulder 
 
Wat wil de plant? Leven! 

Vanuit de plant gezien- Arjen Mulder

Een plant, elke plant, elk organisme, wil leven. Elk organisme dat wil leven is daarvoor afhankelijk van anderen. Planten zijn meesters in het creëren van een omgeving waarin anderen graag willen zijn en trekken zo de noodzakelijke relaties aan. Dit kunnen andere planten zijn maar ook schimmels, bacteriën en dieren die nodig zijn om deze omgeving, dit ecosysteem, goed te laten functioneren. Een van de belangrijkste bijdragen van planten is het zorgen voor zuurstof. Maar ze doen nog veel meer. Ze creëren schaduw en vochtigheid, met hun wortels halen ze voedingsstoffen uit de bodem en stellen die weer beschikbaar voor anderen als ze sterven of hun bladeren laten vallen. Ze gaan verbindingen onder de grond aan met schimmels en bacteriën en wisselen met hen voedingsstoffen uit. 

Lees verder Vanuit de plant gezien – Arjen Mulder – recensie