Beren op de weg

De temperaturen gaan ietsjepietsje omhoog, de zon komt elke dag iets eerder op en ‘s morgens word ik gewekt door vogeltjes in de tuin. Het is pas heel erg begin februari maar de lente komt eraan. En dus wil ik op reis, wil ik naar buiten want zo ben ik geprogrammeerd, zo zitten mijn genen in elkaar. En dus word ik onrustig als ik eigenlijk andere dingen van plan ben. Die roman schrijven, die boeken lezen en recenseren, een vriendin helpen die geopereerd gaat worden, mijn ouders bijstaan in hun omgang met die stomme kanker, werken in de leukste boekhandel van Nederland (http://www.savannahbay.nl/ ). Lees verder Beren op de weg

Ik wil mijn stokjes terug

Al vroeg kwam ik in de overgang, halleluja, steeds minder bloedingen met heftige pijnen, krampen en stemmingswisselingen. En steeds minder hoofdpijn en migraine. De opvliegers die ik er voor in de plaats kreeg zijn in vergelijking een lachertje en als het had gekund zou ik dit voor alle ellende begon, ergens in mijn pubertijd, al geregeld hebben. Waarom moet iemand hier doorheen heen als ze van te voren al weet dat ze geen kinderen wil? Waar kan ik een klacht indienen? Lees verder Ik wil mijn stokjes terug

Hoera het is weer november

Diegenen die mij kennen of al een tijdje volgen weten dat ik vorig jaar voor het eerst meegedaan heb aan de NaNoWriMo. De National Novel Writing Month. Waarin iedereen die mee wil doen een poging waagt de eerste ruwe versie van een roman van 50.000 woorden te schrijven. Dit is zoveel dat je gedwongen wordt daar erg op te focussen. Door overal en altijd met je verhaal bezig te zijn en vooral letterlijk grote hoeveelheden tekst te schrijven. Een beetje zoals ik in het dagelijkse leven boeken lees 😉 Lees verder Hoera het is weer november

Be Prepared

Tijdens een rondje door de stad, biomarkt, bibliotheek, boekhandel, werd ik aangesproken door een vrouw die ik wel vaker tegen kom. Ze vroeg me of ik haar kon helpen met wat geld voor de nachtopvang. Normaal gesproken verkoopt ze de daklozenkrant maar dat wordt steeds moeilijker omdat er bijna geen mensen meer zijn die nog contant geld op zak hebben. Daklozenkrantverkopers zijn over het algemeen niet uitgerust met mobiele pinapparaten dus daar ontstaat een probleem. Lees verder Be Prepared

Voor altijd een zwervend bestaan

Doordat ik de dood ineens bijna recht in de ogen keek, gelukkig is hij nu weer op ruime afstand geraakt, ging ik erover nadenken. Over hoe het verder met mij zou moeten als ik eenmaal zover kwam. Want ik ben dan wel onsterfelijk totdat bewezen is dat dat niet zo is, toch wil ik ook rekening houden met wat na het eventuele overlijden met mij moet gebeuren. Begraven of cremeren is dan de eerste vraag. Lees verder Voor altijd een zwervend bestaan

Goed nieuws

Afgelopen maandag schreef ik dit blogje. Ik schreef er twee versies van, een met goed nieuws en een met slecht nieuws zodat ik meteen de juiste kon plaatsen ongeacht de stemming waarin ik na het gesprek zou verkeren. Uiteindelijk bleken ze vrijwel hetzelfde geworden, met een aanzienlijk verschil natuurlijk: de titel en een paar kleine dingen. Dat jullie deze lezen betekent dus goed nieuws, geen kanker! Lees verder Goed nieuws

Uit het ziekenhuis

Dit was mijn oorspronkelijke plan: ik word ’s morgens al vroeg geopereerd, een eenvoudige ingreep, waarna ik ’s avonds met de bus naar Johanneke zou gaan omdat je nou eenmaal niet alleen mag zijn de nacht na een narcose. Daarna zou ik lekker in mijn eigen huisje voor mijzelf zorgen, veel boeken lezen en een aantal verhaalideeën uitwerken. Die drie weken niet fietsen en niet werken leken me belachelijk overdreven en ik was dan ook niet van plan me daar aan te houden. Lees verder Uit het ziekenhuis