Jeugddroom in vervulling

Een keer of drie per week ga ik naar de bieb in de stad. Boeken terugbrengen, neuzen, thee drinken, tijdschriften lezen en natuurlijk nieuwe boeken en series halen. Het is een van mijn uitjes om mensen te zien, de drukte, het leven van de stad om me heen te voelen.

Gisteren was ik daar en had net mijn nieuwe boeken ingescand of hoe je dat ook noemt als je ze op een glazen plaat legt, je pasje op een dingetje duwt en er een bonnetje ergens anders uit komt rollen waarop staat dat ze mee naar huis mogen. Ik liep naar de uitgang en zag dat er een aantal mensen stonden te wachten, zowel binnen als buiten. De draaideur draaide niet meer. Er kon niemand in of uit.

De dames achter de balie gingen verwoed aan het bellen. Naar mannelijke collega’s die geen van alle op hun plaats bleken te zitten. Er werd druk overlegd of de mensen binnen eventueel via een steegje naar buiten konden.

Diep in mij begon het te jubelen, hier had ik altijd van gedroomd, een hele nacht opgesloten zitten in de bieb en ongestoord uren kunnen lezen. Een jeugddroom ging in vervulling. Eindelijk.

Alleen waren er in die droom nooit zoveel andere mensen bij betrokken, was er nooit sprake van een geheimzinnig steegje en had ik ook geen afspraak om ergens te gaan eten. En had ik ook geen eigen huisje waar ik zelf mocht weten of ik de hele nacht zou lezen.

Er liep een bezoeker regelrecht naar de deur, drukte op een knop en hij draaide weer, de deur dus. Niets aan de hand. De droom was over maar ik heb nog wel heel lang liggen lezen ’s avonds, in mijn eigen bedje.

4 gedachten over “Jeugddroom in vervulling”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *